Vandaag krijgen we een onderdompeling in de thematiek
van de landhervorming. Het programma startte na de verdrijving van dictator
Marcos. Het idee is klassiek: de grond aan wie hem bewerkt. Voor een goede
landhervorming zijn twee elementen nodig: de verdeling, maar ook ondersteuning
van de nieuwe eigenaren: krediet, vorming en hulpmiddelen. Daar schort het in
de helft van de gevallen aan. En zonder steun is de hervorming dode letter.
Dat zien we op hacienda Luisita: een domein van 6.400
ha suikerrriet, waarvan er 4.000 verdeeld moeten worden. De landarbeiders
kennen alleen de teelt van het riet. Hen omscholen tot rijst- of groenteboeren
vraagt jaren begeleiding.
De situatie op deze hacienda is schrijnend. Het was
een van de eerste bezittingen die in aanmerking kwamen en bovendien een
politiek symbooldossier. De eigenaars zijn immers directe familie van de eerste
‘vrije’ presidente, Cory Aquino, moeder trouwens van de huidige president.
De eigenaars hebben er echter alles aan gedaan om het
proces te vertragen. Met wettelijke middelen en rechtszaken, maar ook met
geweld: de voorbije 10 jaar werden 7 boerenleiders vermoord. De leiders die we
spraken zijn stuk voor stuk werkloos gemaakt, want de familie heeft nog altijd
bijna alle grond en de suikerfabriek in bezit.
Tot nu hebben maar 100 van de 600 erkende eigenaars
hun grond effectief toebedeeld gekregen. Daarom gaat een groep boeren nu een lap
grond bezetten. Ze hakken het suikerriet uit om duidelijk te maken dat hun
geduld op is en dat ze los van de
afhankelijkheid van de fabriek. Aangezien ze geen ondersteuning van de overheid
krijgen, gaan ze met steun van 11.11.11, op stage bij bio boeren in de streek,
want ze willen zich richten op ‘organic farming’.
Dirk
Geen opmerkingen:
Een reactie posten